Bruno Lord; Dutch speaking Englishman

Hallo, ik ben een Engelsman die tweetalig is opgevoed door een Engelse vader en een Nederlandse moeder. Ik loop al een tijdje rond op deze aardbol. Hoe oud ik ben doet er niet toe maar ik wil wel verklappen dat ik Jimi Hendrix ooit nog live heb zien spelen.

Mijn muzikale geschiedenis begint met cult band Janus wiens lp ‘Gravedigger’ uit 1972 inmiddels een collectors item van rond de $400 is en waarvan veel te zien is op You Tube. Voordat dit gezelschap uit elkaar ging in Liverpool (Duitsland was ons werk terrein maar de gitarist wilde het gaan proberen in zijn geboorte stad) hadden we eerst nog wel een optreden in de befaamde ‘Cavern'.



Ik ging naar Nederland en heb toen diverse projecten en bands in elkaar gezet met onder andere Frits Luppes die ook op deze productie speelt.

Om in te haken op het succes van Run DMC & Aerosmith met ‘Walk This Way’, richtte ik What If?Traumatic op die redelijk succes had met onze mix van rock & rap in de eind 80’er jaren. Extince deed bij ons zijn eerste stappen als gast rapper, we stonden vaker op de bühne met Urban Dance Squad en staan te boek als een van de eerste Nederlandse cross-over bands op dit gebied.

Hierna kwam nog een vernieuwde Janus cd/lp waar een bijna hit vanaf kwam (Agnus Dai) via de radio show van Meta De Vries in ‘89. Maar er was geen band, alleen een project en er waren wat problemen dus toen kwam er een pauzetijd want dit was sowieso mijn Janus niet.

Toen kwam de Led Zeppelin tribute band Physical Graffiti die tien jaar lang voornamelijk in Duitsland werkte na een spetterend optreden in de toen zeer populaire Henny Huisman Soundmix Show. Maar ja, na tien jaar lang Led Zeppelin op zeer eigen en gewaardeerde manier te brengen, volle zalen, hoofd act op festivals, een ontmoeting met originele zanger Robert Plant, etc. – hadden mijn stem en ik toch iets van, zullen wij iets anders gaan doen?



Vorig jaar kwam ik oud producer Onno Vandelaak tegen. In  de 80 en begin 90 jaren had hij, onder ander: Centerfold, Star Sisters & Dana Gillespie onder zijn hoede maar was in 2000 zijn rust gaan zoeken in Ierland. Via een vriendin van mij, Karin Hermans, kwam ik hem tegen. Voornamelijk voor en over haar had hij vele teksten geschreven en toen ik die las gebeurde er iets. Dit prachtig Nederlands taalgebruik had ik nog niet meegemaakt. Opeens ontstond er muziek. Muziek die deze poëzie tot verder leven kon brengen en waarbij ik opeens iets had van: waarom niet Nederlands zingen? Maar dan wel op een manier die er nog niet is in dit landje. Meer op een…Engelse manier?

Ik ging naar top muzikant BJ Baartmans die het wel zag zitten om de ideeën op te gaan nemen in zijn studio. Onno gaf mij toestemming om de teksten te gebruiken, en ik vroeg oud collega’s en bekende muzikanten of ze mij misschien konden helpen. Het eindresultaat is de nieuwe cd "Zielsveel".

Dat is ongeveer mijn verhaal achter deze opnames die met veel liefde en met ongelofelijke inzet van alle betrokken.

Binnenkort ga ik weer de studio in om ook een Engelstalige versie op te nemen en dit als een soort vervolg van ‘Gravedigger’ neer te zetten.

Wordt dus vervolgd…

Bruno